به توازن تو سوگند، که تو زنده و بقایی

نکنم دلم به کس بند، که تو هست و بود مایی

یا ربا رخت به ما کن که نباشدم صبوری

نشود به لحظه ی بند، دیده ام ز پاسداری

روزها ز صبح تا شام، شام ها به صبح بندم

فصل تازه تمنا که بسوی ما بیایی

نروم ز پی هرکس، نکنم سراغ هر خس

که تویی به دیده ام بس، ز ایام نو نهالی

خالقا مکن در ات بند، به رخ من و هر آنکس

که نداردت تمنا، بجز از وصال دلبند